• photo

CD "Lache is gezondj" 1999 - teksten

Patronaatsknoppele Hoes Lache is Gezondj 1999

Ober

teks Pierre Lemmens meziek Jürgen Daemen

't is weer vastelaovend, veer zeuke oos weer op. Eederein dae is verkleijt, mit ‘n pètsjke op de kop.

De café is verseert en ‘t beffèt sjteit vol mit beer.Den ober trampelt driftig mit ein schotel heen en weer.

Ober ober, veer höbbe zwa ‘n doosj, gaef mich gauw ein pilske en mien vrouw ein sjtökske woosj.

Ober ober scheet toch ins gèt op, gaef oos gauw veer pinte en eine teijer sop.

 

De luuj die sjtruime bènne gwaje jès op eine houp. Veer laupe nao de kassa dao zin penninge te koup.

De meziek dae sjteit keihèl, de zaal geit heftig op en neer. Veer sjleete achteraan, dae mit de beusj besjtèlt al beer.

Hèndjes op de schouwers en hèndjes in de zie, eederein in sjtömming en eederein is blie.

In eine lange polonaise, mit eine houp kabaal, van veur in de café tot jèllemaol achter in de zaal.

 

‘T is al bienao sjleete de meziek dae geit al oet. Den ober zaet nog effe, mèh dan mot ger waal der oet.

Veer gaon nog lang neet heivisj doe kèns oos noe op de rûk. En krieg ver niks te dreinke, kom ver mörrige weer trûk.

 

Ober ober, veer höbbe zwa ‘n doosj, gaef mich gauw ein pilske en mien vrouw ein sjtökske woosj.

Ober ober, scheet toch ins gèt op, gaef oos nog veer pinte en dan ljètste mèr die sop.


Sjeuf

teks Jos Hanssen meziek Jürgen Daemen

Hei Sjeuf Sjeuf Sjeuf wo is dien gleuf gleuf gleuf, höbste sjûs eine nuuje hood zit dien gleuf al neet mjè good. 2x

 

Achter de mèstem en de sjtal tûsche de bwanne en de kwal,

zaot Sjeuf aerpele oet te doon, jao dat is toch jhèl gewoon.

Mèr toen kaom ein flinke buuj, hae hauw geine parapluuj,

kaom Marie weer aan de roet en die reep; “Sjeuf kom toch droet”.

 

Sjeuf zaot te vêsje aan de Maas, en gweej flink get vèrdervaas,

zaot eine vêsj aan zien gaert en dae trôk wie ein paert,

toen waor hae haos nog verzoope, sjtong Marie alweer te roope;

Zuuste noe wat daovan kump “ laot die gaert los sjtomme sump”.

 

Sjeuf zaot te mèllike in de wei en dae sjtier kaom tûschebei.

Jao dae sjtier dae waor zwa kaod,dat Sjeuf aan zien maedje zaot.

Hae toen renne wie ein kauf, mèh dat lökde hûm mèr hauf,

toen gauw door de tankeldraod en Marie die reep toen kaod.

 

Al dae zeik en dat gekwlat, jao dat weurt nog ziene dwad.

Sjeuf dae blit neet sjtaon te hèlle mit Marie die sjteit te sjèlle.

In dae sjtool zit hae hjèl good mèh dao laog sjûs ziene hood

en Marie die reep opnuuj, “weer dae hood plat nondedjuu”.


Trampelgauws

teks Jos Hanssen meziek Jürgen Daemen

Hae leep in polonaise, t ging ein bitje hèl. ‘t sjtong nog op ein bäördje, gaot hiej neet te sjnèl.

Toen kaom dae lènkse boch weer, en waor ‘t klaatsch boem paaf.

Laog er mit de veut in de loch en ‘t vel van de kneeje aaf.

 

Doe bès ein echte trampelgauws noe zuuste toch gèt sjtaon.

Dien vrouw dat is eine èrremehaus, om mit zwa gèt om te gaon.

 

Hae waor aant mountanbike, gans door ‘t Zjêkendaal.

Eine tak kaom in zien sjpeike, in de maag eine pendaal.

hae is weer opgesjtange, zien naas waor gans kepot.

Te voot mèr wiejergegange, eine houp pratsch aan zien vot.

 

Ut waor al ein bitje duuster, hae zaog ech geine sjteek.

Hae rende op ‘t voetbalveld, dao laog sjûs eine reek.

Dae heef um taege zien harre, de bril dae laog in tswjè,

Ut duuzelde tûsje zien warre, dus voetballe deiter neet mjè.

 

Hae is nwait mjè weggegange, dat klink messchien waal sjtom,

oet bed neet mjè opgesjtange, get wat lik dat vilt neet om.

Zien vrouw die blief aan hum trèkke, noe kom toch oet dat bed,

Hae zaet doe kèns mich verrèkke, zèt dat mèr in de kezèt.


Sjaele

teks Jos Hanssen meziek Jürgen Daemen

Sjaele sjaele kiek ins wat ste deis,

alles geit verkjèrd wo ste löps of wo ste sjteis.

Kiek ins oet dien döppe door dien thermopeen,

en zèk noe neet weer dalik, dat hauw ich neet gezeen.

 

Ich waor ins biej de sjûtterie, ich hauw dao jhèl väöl sjpas,

op eine gooie daag hauw ich ‘t gewaer verkjèrt om vas,

ich richde en ich richde, ‘t gewaer dat zag toen paaf,

toen sjoot ich de sjûttekeuning de medaaljes de vanaaf.

 

Toen ging ich biej de voetbalklup, de bal dae kaom van lènks,

ich dach nog biej mien eige, noe kriegste eine hènks,

ich richde en ich richde en ich goof um eine sjtamp,

toen laog de bal in eige gool en kreeg ich auch nog kramp.

 

Fitse ging ich fitse, dat leek mich auch jhèl leuk,

toen höb ich eine fits gekoch en nao ein ploog gezeuk,

ich fitsde en ich fitsde en ich laog allein op kop,

de luuj die kwaekde suffert, den angere kêntj moste op.

 

Sjééte fitse voetballe, dat is toch niks veur mich.

es ich zwagèt doon, gaon ich rech op mien gezich,

zênge kèn ich good, ech zênge, neet van dat kabaal,

ich höb ein sjtöm zwa zuuver wie eine nachtegaal


Waer of gein waer

teks de patronaatsknöppele muziek Jürgen Daemen

Iezel hagel sjnjae of weindj hilt oos neet taege,

de gwratte optoch dae geit door auch in de raege.

Pak dich ein pilske en ein sjtûkske proemevlaaj

en lèk dat lank gezich vandaag mèr in de laaj.

 

Waer of gein waer, op dae baer op dae baer,

waer of gein waer, op dae baer op dae baer,

es echte Sajelaire gaon veer ummer gaer,

waer of gein waer op dae baer.

 

De cafédeur aop de kwalm kump nao boete,

ut is zwa drûk, de luuj plèkke op de roete.

Veer bane oos dan eine waeg nao ut beffèt,

veer kriege niks de kastelein haet vorsverlèt.

 

Doog die deur aop boete is ut noe aant sjnieje.

Gaon veer nog wier mit z’n veer of mit z’n drieje.

Ut is zwa glaad dao lik dae mit dae waegesjeet

en effe wier dao in de sjnjae lik zien gebeet.

 

Ônger in ut dörp sjteit de deur nog aope,

zwa te zeen weurt hiej bewêrlik väöl gezaope,

die in de polonaise höbbe väöl plezeer,

veer sjtaon te roope op den ober brêng veer beer.


Lache is gezôndj

teks Jos Hanssen meziek Jürgen Daemen

Lache lache lache lache is gezondj

kiek dao löp Sjannet mit tswjè vaere in de kontj.

Laot nog mèr ins gaon en höb mer väöl plezeer

lache is gezondj, sjûs wie ein pötje beer.

Lache is gezondj, sjûs wie ein pötje beer.

 

Veer zin nao de revu gewaes, dao waor ‘t errig leuk

ze maakde kwlaterieje en veer laoge in ein deuk,

‘t kôs dich bienao niks veur eine ganse aovend lol,

en mit dae sjtomme kal geit de zaal oet ziene bol.

 

Veer sjtonge biej de Dikke sjtein, den optoch kaom weer aan,

de sjûtterie en de fanfaar, veurop ein grwatte vaan,

get waages eine groep of eine moderzjèl allein,

ech luuj veer zin in Aelse en dat hilt dich op de bein.

 

En ‘s Deensdigs taege twèllef oer dan is ‘t weer veurbiej,

dan wachte veer ein jäörke mit get pien in ooze prie,

mèh laot de mood neet zakke vastelaovend kump opnuuj,

mit sjaele zeiver, sjtomme kwatsch, d’n optoch en revu.


De vaan

teks Jos Hanssen meziek Jürgen Daemen

Ich bèn biej de fanfaar en dao laup ich gans veuraan,

besjpeel ein hjèl sjwan instrument, ich draag de grwatte vaan,

en es veer in den optoch gaon, dan laup ich weer veurop,

kostuum mit gouwe knuip en ein patsj op miene kop.

 

Op vastelaoveszondig hauw ich ein bitje pech,

ich hauw de vaan weer veur mich en heel ze hjèl good rech,

dao sjting mich eine proemebaum, ‘t waor jhèl gauw gebäört,

ich hing dao mit mien vaan in vas, ze waor mich gans geschäört.

 

De veurzitter dae kaom debiej en woort gael greun en rwad

“oos antieke vaan kepot, dat weurt nog miene dwad,

zeuk dich eemes wat ze maak, doe kumps nwats mjè veurop’’

en Gerda Bolle zag “kom hiej, ich zaet ein sjtûkske drop’’

 

Ich höb ein sjtûk in mien vaan

jao jao wie kom ich dao noe aan

Ich höb ein sjtûkske in mien vaan

en laup weer gans veuraan.


Gusjke

teks Jos Hanssen meziek Jürgen Daemen

Gusjke Gusjke, ‘t is noe weer gedaon,

doe mos noe veur ein tiedje int muzeum sjtaon,

veer komme dich weer haole aan ‘t einde van ‘t jaor,

de vastelaovend is weer om, veer zin mit dich noe klaor.

 

Gusjke Gusjke, veer zaegge noe alaaf,

veer höbbe väöl plezeer gehad, dat pak oos geine aaf,

dao waor weer ein revu, en mit den optoch leep ver mit,

en ‘s aoves ginge veer op sjtap, en ‘s mörges waor ver fit.

 

Gusjke Gusjke, ‘t is noe weer veurbiej,

veer laupe ein paar waeke mit pien in de prie,

mèh sjtrak taege November, dan is ‘t al weer tied,

dan zin ver ein paar möndjes oos gans versjtand weer kwiet.

 

Gusjke Gusjke, ‘t is noe oet mit de sjpas,

de vastelaovespèkskes die gaon weer in de kas,

veer zulle neet vergaete dats dich hiej noe weer sjteis,

en dat is neet veurniks, want doe bewaaks den Aelsergeis.

 

Gusjke Gusjke, ‘t is noe weer gedaon,

doe mos noe veur ein tiedje int muzeum sjtaon,

veer komme dich weer haole aan ‘t einde van ‘t jaor,

de vastelaovend is weer om,veer zin mit dich noe klaor.

 

Gusjke Gusjke, ‘t is noe weer gedaon,

doe mos noe veur ein tiedje int muzeum sjtaon,

veer komme dich weer haole aan ‘t einde van ‘t jaor,

de vastelaovend is weer om, veer zin mit dich noe klaor.

De vastelaovend is weer om....Ver zin mit dich noe klaor.

 

Druk op enter om te zoeken